Azucre
Na segunda metade do século XIX, Galicia sufre de moitos males. Escasamente industrializada, moi clasista, con escasa presenza de burguesía, a desaparición dos bens eclesiásticos , non trae o reparto das terras nos traballadores labregos, que continuaron tendo que pagar as suas rendas a outros "señoritos". As pandemias de cólera e tifus , mallaran na poboación nova, sen hixiene axeitada nas cidades ou nas poboacións rurais, escasos medicamentos, ausencia de persoal sanitario que poideran atallar activamente a propagación das doenzas. A fame era unha realidade tras as malas colleitas, choiva e pouco traballo ben remunerado. Enton xurde un visionario: Urbano Feijoo Sotomayor, dice que ten traballo para a mocidade galega nas plantacións de azucre que ten en Cuba. Uns dous mil rapaces novos galegos faran esa travesia na procura dun futuro esperanzador. Atoparan condicións de esclavitude para soster os inxenios de azucre propiedade de Urbano Feijoo; foi unha colonización de escr...
